در ادینبورگ دهه ۱۹۹۰، باربارا توربرن به مرور خاطرات مادر شاعرش، گرتا، و مرگ تراژیک او می‌پردازد.

جزئیات زندگی روزمره در خیابان رز ادینبرگ در دهه پنجاه میلادی در این مستند امپرسیونیستی به تصویر کشیده شده است.

تفسیری سینمایی از شعر «پژواک سربی و پژواک طلایی» اثر جرارد مانلی هاپکینز که مارگارت تیت در طول فیلم آن را دکلمه می‌کند.